Estamos dacordo: para facer a tortilla hai que cascar os ovos. No caso das obras do Club Marítimo era recomendable tirar abaixo os eucaliptos, que ameazarían seriamente ás novas instalacións.

Como consecuencia de tirar os eucaliptos sufriron os carballos que aguantan da ribeira, non parece xusto pero pareceu unha consecuencia inevitable. Pero non vale todo!

O que sí foi evitable foron os castigos ós que someteron despóis a carballos e loureiros , xa que comprobamos que hai máis ramas esgalladas, cortes "polo pé" e despreocupación polo que lles poida suceder ás arbres da beira esquerda do camiño.

Pois ben, esa vexetación leva moitos anos aguantando da ribeira, si non se fai algo agora difícil será que sigan vivos no vran...

merecen unha atención, anque só sexa polo servicio que prestan.

Ata metro e medio, eso é o que van atopando os veciños da Rúa Nova a medida que a obra vai pasando por diante da porta.

O alcantarillado e outros servizos requiren este socavamento, a ver si non quedan as casas tocadas con semellante furado. Polo de pronto parecen ben asentadas na "pena morta", o tempo o dirá.

Parece que hai presa, pois nesta mañán de sábado, cos de Protección Civil avisando do moito que pode vir á conta da "cicloxénese explosiva" esa, pois os do trebello para a EDAR que están facendo no Pedregal estaban fura que te fura.

Disque se vai poder usar o Pedregal para as Festas do Carme (do 2010), anque para daquela ainda non vai estar rematada de todo, e que as obras "van en prazo".

O caso é que no Pedregal xuntaronse duas cousas a un tempo, o da obra para a EDAR (que tremendo burato!!) e mais o do acondicionamento da fachada marítima de Redes. Non poderá empezar a segunda ata que remate a primeira.

Ir, irá en prazo, e apurar apuran, senón... de qué ían estar furando en sábado?

Pois trabucámonos, hoxe as máquinas xa estaban traballando para abrir o camiño.

As xestións do Concello, e particularmente do Alcalde, conseguiron que fose posible a apertura deste camiño que creemos que beneficiará a todos, pois supón un importante atallo e vía para sortear o estreito vial entre Curmá e Mazaído e acceder dende as Pezoas con máis facilidade a Curro e ó Raso.

Ó cruzarse co que vai do Pombal a Mazaído abre outros enlaces e posibilidades, mellorando o acceso a leiras e vivendas.

Tal e como se pode apreciar "in situ" o camiño non vai ser moi ancho, por informacións obtidas por CaamoucoNet parece que vai quedar en catro metros, polo que probablemente quede establecido como unidireccional. Coas cousas de cesións, tira e levanta muros, volta daquí e dalá... é o que dou de si esta apertura.

Ese ere a o título de Manuel Loureiro Rey para un libro de relatos cortos, facendo referencia ós nenos.

No noso caso, pois atopamos nun recuncho de Caamouco esa cancela aberta, que ainda que estivera pechada non pecharía nada posto que alí está, dende hai anos, recomendando o punto de entrada.

Pero de tanto estar aberta a arbre medrou, colouse polo medio da reixa... e sigueu medrando. Agora cancela e arbre sonche a mesma cousa.

O dono seguro que tamén pensou o mesmo no de medrar... da vexetación.

Ahí está, dende que abriron o camiño o pasado 30 de outubro de 2009, pendurado do ceo o empalme de comunicacións telefónicas que da acceso ós servizos de voz e datos de Mazaído, Curro e a saber cántos máis.

Os temporais fixeron que pendulease, os cables van cedendo máis e máis de xeito que está cada vez máis preto do chan.

Pero os afectados, ou dependentes deste artello, seguen tendo teléfono e internet, así que non teñen moito que decir ou motivo de queixa.

E agora qué?

Programarán a súa reubicación para que o corte sexa o máis breve posible ou esperarán a que un vehículo pase e o leve enganchado (e de paso cargue coas culpas... e a ver si tén seguro que o pague)?

Miragres da Sociedade da Información e as Comunicacións.

A pesares do anuncio a principios do 2009 e do pulo que podía supoñer o amparo do PlanE, a apertura do camiño das Pezoas a Curro non parece que vaia a facerse, pois os prazos de execución (3 meses di o cartel... contados dende cándo?) e o PlanE esgotaronse hai tempo.

Este camiño en realidade non existía como camiño público, para a súa apertura había que mercar os terreos.

Uns si, outros non, outros moito... que non houbo forma de executalo nun tempo e custe razoable. Outro galo cantaría si dende que se fala deste tema se tivese iniciado o trámite de expropiación, un procedemento que non vai ben coas presas.